​گروه پژوهش و مطالعات بالینی 

Clinical Research & Study Group

چرا مقالات ایرانی ریجکت می‌شوند؟

چرا مقالات ایرانی ریجکت می‌شوند؟ ۷ دلیل مهم رد مقاله و راه‌های پیشگیری

رد شدن مقاله علمی یکی از ناامیدکننده‌ترین تجربه‌های پژوهشگری است؛ به‌خصوص زمانی که برای طراحی پژوهش، جمع‌آوری داده‌ها، تحلیل نتایج و نگارش مقاله ماه‌ها وقت صرف کرده باشید. دریافت ایمیل رد مقاله پس از یک دوره انتظار طولانی می‌تواند این سؤال را ایجاد کند که مشکل دقیقاً کجا بوده است: کیفیت پژوهش، نحوه نگارش، انتخاب ژورنال یا انتظارات سردبیر؟

در میان پژوهشگران ایرانی نیز این نگرانی رایج است. بسیاری از دانشجویان تحصیلات تکمیلی و اعضای گروه‌های پژوهشی برای انتشار مقاله در مجلات بین‌المللی با چالش‌هایی مانند انتخاب ژورنال مناسب، آماده‌سازی نسخه انگلیسی، رعایت استانداردهای گزارش‌دهی و پاسخ به داوران روبه‌رو هستند.

اما آیا واقعاً ۸۰ درصد مقالات ایرانی رد می‌شوند؟ برای پاسخ به این سؤال باید میان تجربه‌های فردی، نرخ پذیرش یک ژورنال و آمار مستند مربوط به مقالات ایرانی تفاوت قائل شد. بدون مطالعه‌ای معتبر که جامعه آماری و روش محاسبه را مشخص کرده باشد، نمی‌توان این درصد را به همه مقالات ایرانی تعمیم داد.

آنچه روشن است، دلایل متعددی می‌توانند احتمال رد مقاله را افزایش دهند؛ برخی به کیفیت علمی پژوهش مربوط‌اند و برخی دیگر با انتخاب مجله، شیوه ارائه یافته‌ها و رعایت الزامات انتشار ارتباط دارند. شناخت این عوامل می‌تواند به پژوهشگران کمک کند پیش از ارسال مقاله، نقاط ضعف قابل‌اصلاح را شناسایی کنند.

فهرست مطالب

  1. آیا ۸۰ درصد مقالات ایرانی ریجکت می‌شوند؟

  2. انتخاب ژورنالی که با موضوع مقاله تناسب ندارد

  3. نوآوری و ارزش علمی مقاله به‌روشنی مشخص نیست

  4. ضعف در طراحی پژوهش، روش‌شناسی یا تحلیل آماری

  5. نگارش انگلیسی ضعیف یا ساختار نامناسب مقاله

  6. رعایت‌نکردن دستورالعمل ژورنال

  7. مشکلات اخلاق پژوهش و انتشار

  8. انتخاب ژورنال فقط بر اساس شهرت، ایمپکت فاکتور یا وعده پذیرش سریع

  9. اگر مقاله ریجکت شد، قدم بعدی چیست؟

  10. چگونه احتمال رد مقاله را پیش از ارسال کاهش دهیم؟

  11. چه زمانی بررسی تخصصی مقاله می‌تواند مفید باشد؟

  12. پرسش‌های متداول

  13. منابع معتبر برای مطالعه بیشتر

 آیا ۸۰ درصد مقالات ایرانی ریجکت می‌شوند؟ 

برای این ادعا که ۸۰ درصد مقالات ایرانی ریجکت می‌شوند، نمی‌توان بدون دسترسی به یک پژوهش معتبر و مشخص، عدد قطعی ارائه کرد. نرخ رد مقاله در مجلات مختلف یکسان نیست و حتی در یک ژورنال نیز ممکن است با توجه به رشته علمی، نوع مقاله، میزان رقابت و سیاست‌های سردبیری متفاوت باشد.

برای مثال، یک مجله بسیار گزینشی ممکن است بخش بزرگی از مقالات دریافتی را پیش از داوری تخصصی رد کند. در مقابل، مجله‌ای تخصصی با مخاطبان محدودتر ممکن است الگوی متفاوتی از پذیرش و رد داشته باشد.

همچنین نباید آمار مربوط به یک مجله، یک رشته یا یک کشور را به تمام پژوهشگران ایرانی تعمیم داد. برای محاسبه نرخ رد مقالات ایرانی باید اطلاعاتی مانند تعداد مقالات ارسال‌شده، بازه زمانی، رشته پژوهشی، نوع ژورنال و تعداد تصمیم‌های نهایی در دسترس باشد.

بنابراین، به‌جای تمرکز بر یک درصد تأییدنشده، بهتر است دلایلی را بررسی کنیم که در فرایند نشر علمی به‌طور مستند با رد مقاله ارتباط دارند.

 انتخاب ژورنالی که با موضوع مقاله تناسب ندارد 

یکی از دلایل شناخته‌شده رد مقاله، ارسال آن به مجله‌ای است که موضوع، روش پژوهش یا مخاطبان موردنظرش با مقاله تناسب کافی ندارند. این مشکل حتی ممکن است برای پژوهشی با نتایج قابل‌توجه نیز پیش بیاید.

برای نمونه، فرض کنید مقاله‌ای درباره شناسایی یک نشانگر مولکولی در نمونه‌های آزمایشگاهی نوشته‌اید. اگر مجله موردنظر عمدتاً پژوهش‌های بالینی با کاربرد مستقیم در تشخیص یا درمان را منتشر کند، ممکن است مقاله شما با انتظارات سردبیر همخوانی نداشته باشد.

در چنین شرایطی، مقاله ممکن است بدون ارسال به داوران خارجی رد شود؛ تصمیمی که معمولاً با عنوان Desk Rejection شناخته می‌شود.

چطور از این اشتباه جلوگیری کنیم؟

پیش از ارسال مقاله، بخش Aims and Scope ژورنال را بخوانید و چند مقاله منتشرشده اخیر آن را بررسی کنید. به نوع پژوهش‌ها، روش‌های مورد استفاده و میزان نوآوری مطالعات توجه داشته باشید.

همچنین صرفاً بر اساس ایمپکت فاکتور یا شهرت مجله تصمیم نگیرید. ژورنالی که از نظر موضوعی با مقاله شما تناسب بیشتری دارد، ممکن است انتخاب منطقی‌تری از مجله‌ای مشهورتر اما نامرتبط باشد.

نوآوری و ارزش علمی مقاله به‌روشنی مشخص نیست 

سردبیر و داوران فقط بررسی نمی‌کنند که پژوهش انجام شده است یا خیر؛ آن‌ها می‌خواهند بدانند این پژوهش چه چیزی به دانش موجود اضافه می‌کند.

گاهی مقاله از نظر نگارشی منظم است و داده‌های قابل‌توجهی دارد، اما نویسندگان توضیح نمی‌دهند یافته‌های آن چه تفاوتی با پژوهش‌های قبلی دارند. در این حالت، ممکن است مطالعه تکراری، محدود یا فاقد سهم علمی روشن ارزیابی شود.

نوآوری لزوماً به معنای کشف یک نظریه کاملاً جدید نیست. ارائه شواهد تازه، بررسی یک فرضیه در شرایط متفاوت، بهبود یک روش معتبر یا روشن‌کردن بخشی از یک مسئله علمی نیز می‌تواند ارزشمند باشد؛ البته به شرط آنکه متناسب با معیارهای ژورنال هدف باشد.

چگونه نوآوری مقاله را بهتر نشان دهیم؟

در مقدمه مقاله، ابتدا مسئله علمی و دانسته‌های فعلی را توضیح دهید. سپس مشخص کنید چه خلأیی هنوز وجود دارد و پژوهش شما دقیقاً کدام بخش از آن را بررسی می‌کند.

در چکیده و نامه همراه مقاله نیز باید بتوانید به‌روشنی توضیح دهید:

  • مسئله اصلی پژوهش چه بوده است؟

  • چه روشی برای پاسخ به آن به کار رفته است؟

  • مهم‌ترین یافته چه بوده است؟

  • این یافته چه سهمی در پیشبرد دانش موجود دارد؟

ادعای نوآوری باید با مرور به‌روز و دقیق منابع پشتیبانی شود. بیان عبارت‌هایی مانند «این پژوهش برای نخستین بار انجام شده است» بدون بررسی کافی ادبیات علمی، می‌تواند اعتبار مقاله را تضعیف کند.

 ضعف در طراحی پژوهش، روش‌شناسی یا تحلیل آماری 

یکی از جدی‌ترین دلایل رد مقاله، وجود ایرادهایی است که اعتبار نتایج را زیر سؤال می‌برند. این ایرادها ممکن است از مرحله طراحی مطالعه آغاز شده باشند و با ویرایش زبانی به‌تنهایی برطرف نشوند.

برای مثال، انتخاب نمونه نامناسب، نبود گروه کنترل در مطالعه‌ای که به آن نیاز دارد، استفاده از آزمون آماری نامتناسب یا نتیجه‌گیری فراتر از داده‌های به‌دست‌آمده می‌تواند ارزیابی علمی مقاله را با مشکل مواجه کند.

در پژوهش‌های زیستی و پزشکی، جزئیاتی مانند معیارهای ورود و خروج نمونه‌ها، تعداد نمونه، کنترل عوامل مخدوش‌کننده، روش اندازه‌گیری و نحوه تحلیل داده‌ها اهمیت ویژه‌ای دارند.

پیش از ارسال چه مواردی را بررسی کنیم؟

  • آیا طراحی پژوهش برای پاسخ‌دادن به سؤال اصلی مناسب بوده است؟

  • آیا روش‌ها به‌اندازه کافی توضیح داده شده‌اند تا پژوهش قابل ارزیابی و تکرار باشد؟

  • آیا آزمون‌های آماری با نوع داده‌ها و فرضیه‌ها تناسب دارند؟

  • آیا نتایج با داده‌های ارائه‌شده مطابقت دارند؟

  • آیا محدودیت‌های مطالعه به‌درستی بیان شده‌اند؟

اگر ایراد به طراحی اصلی پژوهش مربوط باشد، ممکن است با اصلاح متن به‌تنهایی قابل‌حل نباشد. در چنین شرایطی، بررسی تخصصی روش‌شناسی و تحلیل داده‌ها پیش از ارسال می‌تواند از صرف زمان برای آماده‌سازی نسخه‌ای که هنوز مشکل بنیادی دارد جلوگیری کند.

 نگارش انگلیسی ضعیف یا ساختار نامناسب مقاله 

کیفیت نگارش علمی فقط به درست‌بودن دستور زبان محدود نمی‌شود. متن باید روشن، منسجم و دقیق باشد و خواننده بتواند ارتباط میان مسئله پژوهش، روش‌ها، یافته‌ها و نتیجه‌گیری را دنبال کند.

جمله‌های مبهم، اصطلاحات نادرست، ترجمه تحت‌اللفظی از فارسی به انگلیسی، تکرار مطالب و توضیح ناکافی روش‌ها ممکن است ارزیابی مقاله را دشوار کنند.

بااین‌حال، نباید تصور کرد که همه مقالات به دلیل زبان انگلیسی رد می‌شوند. در بسیاری از موارد، مشکلات علمی، نبود نوآوری یا نامتناسب‌بودن مقاله با ژورنال نقش مهم‌تری دارند. اهمیت کیفیت نگارش نیز به شدت مشکل و معیارهای مجله بستگی دارد.

چه نوع ویرایشی واقعاً مفید است؟

ویرایش علمی مناسب باید علاوه بر دستور زبان، به وضوح مفهوم، انسجام استدلال‌ها، کاربرد صحیح اصطلاحات تخصصی و هماهنگی بخش‌های مختلف مقاله توجه کند.

برای مثال، اگر در بخش نتایج یک یافته گزارش شده باشد اما در بحث، معنایی فراتر از شواهد موجود به آن نسبت داده شود، اصلاح چند عبارت انگلیسی مشکل اصلی را حل نمی‌کند. در این حالت، ارتباط منطقی میان داده‌ها و نتیجه‌گیری نیز باید بررسی شود.

به همین دلیل، ویرایش زبانی زمانی بیشترین ارزش را دارد که با شناخت موضوع علمی همراه باشد و در صورت نیاز، اصلاحات ساختاری و محتوایی را نیز پیشنهاد کند.

 رعایت‌نکردن دستورالعمل ژورنال 

هر مجله برای ارسال مقاله الزامات مشخصی دارد. این الزامات ممکن است شامل ساختار مقاله، محدودیت تعداد کلمات، شیوه تنظیم منابع، فایل‌های تکمیلی، بیانیه اخلاق پژوهش و اطلاعات مربوط به تعارض منافع باشند.

ارسال مقاله بدون مطالعه راهنمای نویسندگان می‌تواند باعث درخواست اصلاحات فنی، تأخیر در بررسی یا در برخی موارد رد مقاله شود.

کدام موارد را باید کنترل کنیم؟

پیش از ثبت نهایی مقاله، راهنمای نویسندگان را از وب‌سایت رسمی مجله بررسی کنید. سپس مطمئن شوید که:

  • نوع مقاله شما در فهرست مقاله‌های قابل‌پذیرش قرار دارد.

  • ساختار متن، چکیده و کلیدواژه‌ها با الزامات مجله هماهنگ است.

  • منابع و ارجاعات مطابق شیوه‌نامه تنظیم شده‌اند.

  • شکل‌ها، جدول‌ها و فایل‌های تکمیلی آماده‌اند.

  • اطلاعات نویسندگان، وابستگی سازمانی و مسئول مکاتبات درست ثبت شده‌اند.

  • بیانیه‌های اخلاق پژوهش، تأمین مالی و تعارض منافع در صورت لزوم درج شده‌اند.

رعایت این موارد کیفیت علمی پژوهش را جایگزین نمی‌کند، اما از بروز مشکلات فنی قابل‌پیشگیری جلوگیری می‌کند.

مشکلات اخلاق پژوهش و انتشار 

مسائل اخلاقی از مهم‌ترین عواملی هستند که می‌توانند به رد مقاله منجر شوند. این موارد صرفاً به سرقت ادبی محدود نیستند و ممکن است اصالت داده‌ها، نحوه تعیین نویسندگی، مجوزهای اخلاقی یا ارسال هم‌زمان مقاله به چند مجله را نیز دربر بگیرند.

برای مثال، استفاده از متن یا تصویر دیگران بدون ارجاع مناسب، بازاستفاده ناموجه از متن منتشرشده خود نویسنده، گزارش نادرست داده‌ها یا معرفی افرادی به‌عنوان نویسنده بدون رعایت معیارهای نویسندگی می‌تواند مسئله‌ساز شود.

در پژوهش‌های انسانی و حیوانی نیز دریافت تأییدیه‌های اخلاقی لازم، رعایت الزامات رضایت آگاهانه و گزارش صحیح اطلاعات مرتبط اهمیت دارد.

چطور ریسک خطاهای اخلاقی را کاهش دهیم؟

پیش از ارسال، اصالت متن و منابع را بررسی کنید، نقش هر نویسنده را روشن سازید و از صحت داده‌ها و مدارک اخلاق پژوهش اطمینان حاصل کنید. همچنین سیاست مجله درباره استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی را بخوانید و در صورت لزوم، استفاده از این ابزارها را مطابق دستورالعمل آن اعلام کنید.

ابزارهای بررسی مشابهت متن می‌توانند برای شناسایی بخش‌هایی که به بازبینی نیاز دارند مفید باشند؛ اما درصد مشابهت به‌تنهایی اثبات‌کننده سرقت ادبی نیست. متن‌های روش‌شناختی، اصطلاحات رایج و منابع نیز ممکن است در گزارش مشابهت ظاهر شوند و باید به‌صورت دقیق بررسی شوند.

 انتخاب ژورنال فقط بر اساس شهرت، ایمپکت فاکتور یا وعده پذیرش سریع 

گاهی پژوهشگران مجله را بر اساس یک شاخص انتخاب می‌کنند: ضریب تأثیر بالا، نام شناخته‌شده یا وعده داوری و انتشار سریع. هیچ‌یک از این معیارها به‌تنهایی برای انتخاب مناسب کافی نیست.

ایمپکت فاکتور شاخصی در سطح مجله است و نباید به‌عنوان تضمینی برای پذیرش مقاله یا معیاری مستقیم برای سنجش کیفیت هر مقاله منفرد در نظر گرفته شود.

از سوی دیگر، وعده پذیرش قطعی یا انتشار بسیار سریع، به‌ویژه اگر بدون توضیح شفاف درباره فرایند داوری ارائه شود، نیازمند بررسی بیشتر است. البته سرعت بالا به‌تنهایی نشانه نامعتبر بودن مجله نیست؛ اعتبار ناشر، شفافیت فرایندها و کیفیت ارزیابی علمی نیز باید بررسی شوند.

چگونه ژورنال مناسب را انتخاب کنیم؟

برای انتخاب مقصد انتشار، مجموعه‌ای از معیارها را در نظر بگیرید:

۱. تناسب موضوع مقاله با حوزه فعالیت ژورنال

۲. اعتبار مجله و وضعیت نمایه‌شدن آن در پایگاه‌های موردنظر

۳. سطح نوآوری و نوع پژوهش‌هایی که مجله منتشر می‌کند

۴. کیفیت و شفافیت فرایند داوری

۵. هزینه‌های احتمالی انتشار و شرایط دسترسی آزاد

۶. زمان‌بندی اعلام‌شده برای ارزیابی و انتشار

۷. الزامات دانشگاه یا سازمانی که مقاله را برای آن ارائه می‌کنید

برای بررسی اولیه می‌توانید از ابزارهای پیشنهاد ژورنال استفاده کنید؛ اما پیشنهاد یک ابزار آنلاین، پذیرش مقاله را تضمین نمی‌کند. اطلاعات نهایی باید از وب‌سایت رسمی مجله و پایگاه‌های نمایه‌سازی بررسی شوند.

اگر مقاله ریجکت شد، قدم بعدی چیست؟ 

رد مقاله لزوماً به این معنا نیست که پژوهش بی‌ارزش است. گاهی علت اصلی، تناسب‌نداشتن مقاله با ژورنال است؛ گاهی نیز داوران به مشکلاتی در طراحی مطالعه، تحلیل داده‌ها، نوآوری یا نحوه ارائه یافته‌ها اشاره می‌کنند.

مهم‌ترین اقدام پس از دریافت نامه رد، تشخیص درست نوع مشکل است.

اگر مقاله پیش از داوری رد شده است

ابتدا بررسی کنید که آیا دلیل رد، تناسب‌نداشتن موضوع با ژورنال، محدودیت فضای انتشار یا رعایت‌نکردن الزامات اولیه بوده است. اگر مشکل صرفاً انتخاب مقصد نامناسب باشد، ممکن است پس از بررسی دقیق‌تر، مقاله را به مجله مرتبط‌تری ارسال کنید.

اگر مقاله پس از داوری رد شده است

نظرات داوران را به چند دسته تقسیم کنید: ایرادهای روش‌شناختی، تحلیل آماری، تفسیر نتایج، نوآوری، نگارش و ساختار. سپس مشخص کنید کدام موارد نیازمند اصلاح واقعی پژوهش هستند و کدام موارد با بازنویسی یا توضیح دقیق‌تر قابل‌حل‌اند.

اگر تصمیم به ارسال مجدد گرفتید، مقاله را بدون بررسی و اصلاح به ژورنال بعدی نفرستید. ایرادی که در یک مجله مطرح شده، ممکن است در ارزیابی مجله بعدی نیز تکرار شود.

 چگونه احتمال رد مقاله را پیش از ارسال کاهش دهیم؟ 

هیچ روش معتبری نمی‌تواند پذیرش مقاله را تضمین کند؛ تصمیم نهایی به کیفیت پژوهش، تناسب با ژورنال، سیاست‌های سردبیری و ارزیابی داوران وابسته است. بااین‌حال، یک بررسی منظم پیش از ارسال می‌تواند بسیاری از مشکلات قابل‌پیشگیری را آشکار کند.

پیش از ثبت مقاله، این چک‌لیست را مرور کنید:

  • سؤال پژوهش، هدف و نوآوری مقاله به‌روشنی مشخص شده‌اند.
  • روش‌شناسی و تحلیل داده‌ها متناسب با سؤال پژوهش هستند.
  • نتیجه‌گیری‌ها از داده‌ها فراتر نمی‌روند.
  • منابع مرتبط و جدید بررسی شده‌اند.

  • ژورنال از نظر موضوعی برای مقاله مناسب است.

  • اعتبار و وضعیت نمایه‌شدن مجله از منابع رسمی بررسی شده است.

  • دستورالعمل نویسندگان و الزامات فنی رعایت شده‌اند.

  • متن از نظر علمی، زبانی و ساختاری بازبینی شده است.

  • مدارک اخلاق پژوهش و اطلاعات نویسندگان کامل‌اند.

  • سیاست‌های ژورنال درباره ارسال مقاله و استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی رعایت شده‌اند.

اگر در چند مورد از این فهرست تردید دارید، بهتر است پیش از ارسال نهایی، همان بخش‌ها را بررسی و اصلاح کنید.

 چه زمانی بررسی تخصصی مقاله می‌تواند مفید باشد؟ 

گاهی پژوهشگر پس از چند بار اصلاح مقاله هنوز مطمئن نیست که مشکل اصلی در نگارش است، انتخاب ژورنال یا خود پژوهش. در چنین شرایطی، بازبینی ساختارمند مقاله می‌تواند به شناسایی نقاط ضعف و اولویت‌بندی اصلاحات کمک کند.

برای مثال، ارزیابی پیش از ارسال می‌تواند شامل بررسی تناسب مقاله با ژورنال هدف، انسجام مقدمه و بحث، وضوح نوآوری، هماهنگی نتایج و نتیجه‌گیری، کیفیت نگارش انگلیسی و رعایت دستورالعمل‌های مجله باشد.

اگر مشکل به روش‌شناسی یا تحلیل آماری مربوط باشد، باید همان بخش به‌طور تخصصی بررسی شود؛ ویرایش زبانی به‌تنهایی جایگزین اصلاح علمی نیست.

همچنین اگر چند ژورنال برای مقاله شما مناسب به نظر می‌رسند، مقایسه مستند آن‌ها بر اساس حوزه فعالیت، اعتبار، الزامات و هزینه‌های انتشار می‌تواند تصمیم‌گیری را آسان‌تر کند.

ارزش بررسی تخصصی در این است که پیش از ارسال، نقاط ضعف احتمالی را روشن کند و به شما نشان دهد کدام اصلاحات ضروری‌ترند. البته هیچ فرد یا مجموعه‌ای نمی‌تواند نتیجه داوری یا پذیرش مقاله را از پیش تضمین کند.

پرسش‌های متداول 

آیا واقعاً ۸۰ درصد مقالات ایرانی رد می‌شوند؟

بدون یک مطالعه معتبر که نرخ رد مقالات ایرانی را در جامعه آماری مشخص اندازه‌گیری کرده باشد، نمی‌توان این عدد را تأیید کرد. نرخ رد به مجله، رشته، نوع مقاله و معیارهای پذیرش بستگی دارد.

مهم‌ترین علت ریجکت مقاله چیست؟

یک علت واحد برای همه مقالات وجود ندارد. تناسب‌نداشتن با حوزه ژورنال، نوآوری ناکافی، مشکلات روش‌شناختی، تحلیل نامناسب، نگارش نامنسجم و رعایت‌نکردن الزامات انتشار از دلایل شناخته‌شده رد مقاله هستند.

آیا مقاله‌ای که Desk Reject می‌شود، حتماً کیفیت علمی پایینی دارد؟

خیر. رد اولیه ممکن است به دلیل نامتناسب‌بودن مقاله با حوزه مجله، محدودیت‌های سردبیری یا آماده‌نبودن نسخه ارسالی باشد. بااین‌حال، باید دلیل اعلام‌شده را دقیق بررسی کرد و صرفاً فرض نکرد که مشکل فقط انتخاب ژورنال بوده است.

آیا ویرایش انگلیسی می‌تواند از ریجکت جلوگیری کند؟

ویرایش حرفه‌ای می‌تواند وضوح، انسجام و خوانایی مقاله را بهبود دهد؛ اما نمی‌تواند ضعف بنیادی پژوهش، نبود نوآوری یا ایرادهای روش‌شناختی را به‌تنهایی برطرف کند. تأثیر آن به نوع و شدت مشکل بستگی دارد.

آیا انتخاب ژورنال با ایمپکت فاکتور بالا شانس پذیرش را افزایش می‌دهد؟

خیر، چنین رابطه‌ای را نمی‌توان به‌صورت عمومی نتیجه گرفت. باید تناسب مقاله با حوزه مجله، معیارهای علمی و میزان گزینش‌گری آن را در کنار شاخص‌های استنادی بررسی کرد.

منابع معتبر برای مطالعه بیشتر 

جمع‌بندی

رد مقاله علمی همیشه ناشی از ضعف پژوهش نیست؛ اما نباید هر رد شدنی را نیز صرفاً به سخت‌گیری ژورنال یا شرایط انتشار نسبت داد. تشخیص درست علت رد، بررسی انتقادی روش پژوهش، انتخاب مقصد مناسب و آماده‌سازی دقیق نسخه ارسالی، همگی در فرایند انتشار اهمیت دارند.

اگر پیش از ارسال مقاله، درباره کیفیت نگارش، تناسب با ژورنال یا رعایت الزامات فنی تردید دارید، بررسی تخصصی می‌تواند به شناسایی مشکلات قابل‌اصلاح کمک کند. هدف این نیست که صرفاً مقاله را سریع‌تر ارسال کنید؛ هدف آن است که با شناخت بهتر نقاط ضعف، از تکرار اشتباهات قابل‌پیشگیری و اتلاف زمان در چرخه ارسال و رد جلوگیری کنید.

۵
از ۵
۱ مشارکت کننده

دسته بندی ها

رمز عبورتان را فراموش کرده‌اید؟

ثبت کلمه عبور خود را فراموش کرده‌اید؟ لطفا شماره همراه یا آدرس ایمیل خودتان را وارد کنید. شما به زودی یک ایمیل یا اس ام اس برای ایجاد کلمه عبور جدید، دریافت خواهید کرد.

بازگشت به بخش ورود

کد دریافتی را وارد نمایید.

بازگشت به بخش ورود

تغییر کلمه عبور

تغییر کلمه عبور

حساب کاربری من

سفارشات

مشاهده سفارش